نوگـــــــــــــــــــــــــــــــــــرا

persian gulf

به گزارش ايسنا، به گفته «مايكل فرام» محقق گياه پزشكي در دانشگاه نبراسكا- لينكلن، گياهان از پديده تجربه خشكسالي و بخاطرسپاري آن، بعنوان يك ابزار براي بقا و خشكسالي‌هاي آينده استفاده مي‌كنند.

گياه Arabidopsis از خانواده خردل بعنوان يك مدل ايده‌آل در زيست شناسي گياهي محسوب مي‌شود و محققان در اين تحقيق واكنش گياهان داراي تجربه خشكسالي را با گياهان معمولي مقايسه كردند.

گياهاني كه داراي تجربه خشكسالي هستند، در مواجهه مجدد با خشكسالي بسيار سريعتر خود را با شرايط تطبيق مي‌دهند و گياهاني كه تجربه خشكسالي نداشته اند، سريعتر پژمرده مي شوند و برگ ها نيز زودتر آب خود را از دست مي‌دهند

زندگینامه :
پروفسور سمیعی ایجاد کننده زیر شاخه ای از جراحی مغز ، به نام جراحی قاعده مغز است و در زمینه جراحی میکروسکوپی مغز ابداع کننده روشهای تازه و بی نظیری بوده است .

وی مدتها ریاست مجمع جهانی جراحان مغز و اعصاب جهان را داشته ، محل کار او در حال حاضر در هانوفر آلمان و در انستیتوی بین المللی دانش نورولوژی یا INI است .

در این موسسه پیچیده ترین جراحی های مغز انجام می شود. ساختمان این انستیتو از لحاظ معماری ، شاهکار محسوب می شود ، چرا که به پیشنهاد دکتر سمیعی آرشیتکت ها آن را به شکل مغز انسان ساخته اند .

پروفسور سمیعی یکی از مشهورترین جراحان مغز و اعصاب و بنیانگذار رشته جراحی قاعده جمجمه در جهان است .

کتب تالیف شده :
Pneumoenzephalo-Tomographie
Aspects Modicales de la Chirurgie des Nerfs Periphriques
The Cranial Nerves
Traumatology of the Skuall Base
Surgery in around the Brain Str
M and the Third Ventricle
Scull Base Surgery
Nerve Lesions Modeme Verfahren der Rekonstruktion von
knochenstrukturen Gefab-und Nervennaht sowie Peripheral
Proceeding of the 1 international Skull Base Congress
Surgery of the Sellar Region and Paranasal Sinuses
Surgry of Skull Base Meningiomas
Surgery of the Clivus

پرفسور مجید سمیعی چهره ماندگارسال 1385 که روز 22 آبان ماه معرفی شد از استادان برجسته جهانی است که شرح حال ایشان در پی می آید :

پروفسور مجید سمیعی در مرداد ماه سال 1316در شهرستان رشت در خانواده ای فرهنگی چشم به جهان گشود

وی پس از اتمام دوران متوسطه در کشور در سال 1335 برای ادامه تحصیل به خارج از کشور سفر کرد ودر آلمان غربی ساکن شد وتوانست در رشته بیولوژی و پزشکی در دانشگاه به تحصیل مشغول شود وادامه تحصیل و تخصصش را در رشته جراحی مغز و اعصاب تحت نظر پروفسور کورت شورمن تکمیل و اعتلاء بخشد و سرانجام در سال 1349دراین رشته حائزشد .

او در سال 1351به درجه پروفسوری جراحی مغز واعصاب نایل شد
واز آن جا که جراحی مغز به دلیل فوق العاده پیچیده بودن آن وارتباط با اعصاب حسی و حرکتی در سایر اندام ها به خصوص صورت تاثیرداشت و انجام عمل جراحی نیز با عوارضی همراه بوده همین عامل موجب شده تا او برای رفع این نقیصه و بخشیدن زندگی سالم و کاهش آلام ورنج همنوعانش دست به مطالعات گسترده ای در خصوص ساختار پیچیده مغز بزند تا بلکه روشی بیابد تا هم عوارض عمل جراحی پس از مغز کاهش یابد وبه صفر برسد وهم این که انسان ها به زندگی توام با سلامت باز گردند .
داستان چنین رقم خورد که توانست در پی سلسله مطالعات و تحقیقات علمی ، نخستین جراحی میکروسکوپی مغز را در سال 1356در دنیا ابداع و به سرانجام برساند و پشت بند آن هم وی اولین پزشکی بود که توانست عمل جراحی قاعده جمجمه را در دنیا ابداع کند ، که مورد توجه جراحان تراز اول دنیا قرار گیرد .

عطش پروفسور به خدمت و صفتی هم چون خورشید و اقیانوس داشتن موجب شد تا گهرهای دانش و تجربه خویش را در قالب برگزاری های دوره های آموزشی به دیگر جراحان دنیا انتقال دهد .

برای ایرانیان دنیا همین بس که با همت پروفسور سمیعی امروزه در تمام کشور های جهان انجمنی تحت عنوان جراحان قاعده جمجمه با 1200جراح حاذق تشکیل شده که هر سال در قالب کنگره علمی ، جراحی قاعده جمجمه مغز از طریق ویدئو پروژکشن شاهد آخرین دستاوردهای علمی جراحی پروفسور هستند و با استفاده از دوربین های مدار بسته به صورت مستقیم عمل جراحی وی را مشاهده و با تکنیک های جدید پزشکی و آموزشی می بینند .

پروفسور سمیعی که دردهه 1350تصمیم گرفت تخصصی ترین بیمارستان جراحی مغز را در شهر هانوفر آلمان که معماری آن شبیه مغز انسان است را تامین کند و خوشبختانه در این کار هم موفق شد .
پروفسور سمیعی در سال 1367کرسی جراحی مغز واعصاب هانوفر آلمان را پذیرفت و همزمان با عنوان ریاست فدراسیون جهانی انجمن های قاعده جمجمه برگزیده شده در این سال صدراعظم آلمان به پاس خدمات وی در جراحی مغز واعصاب نشان درجه یک دولت آلمان غربی را به وی اعطا نمود .

پروفسور سمیعی مجموعه ادبیات علمی خود را تاکنون در قالب 13 کتاب و بیش از 200مقاله علمی منتشر کرده که مهم ترین مرجع برای جراحان مغز واعصاب دنیا به شمار می آید .

پروفسور سمیعی ، در خصوص این که مهم ترین اهدافش از آموزش متخصصان ایرانی چیست گفت :« می خواهم تازه های پزشکی در زمینه مغز واعصاب هر چه سریع تر به کشور عزیزم ایران منتقل شود .»

به قسمتهایی از مصاحبه خبرگزاری خراسان با پروفسور سمیعی توجه كنید:

- تاكنون چند عمل قاعده جمجمه روی بیماران مختلف در جهان انجام داده اید؟
من تاكنون ٨ هزار عمل جراحی قاعده جمجمه روی بیماران انجام داده ام كه یك ركورد جهانی است. در واقع من هر روز در اتاق عمل هستم و روزانه به طور متوسط بین ٤ تا ٦ عمل جراحی انجام می دهم حتی در وضعیتی كه به نوعی بیمار بوده ام یا از خستگی مفرط رنج می بردم باز هم عمل بیماران را انجام داده ام.
- در ایران چه تعداد عمل انجام داده اید؟
عمل های من در ایران صرفا جنبه آموزشی داشته و برای نشان دادن فرآیند عمل به همكاران متخصص بوده است، این وظیفه من است كه در زمینه تعلیم و تربیت و آموزش جوانان متخصص كشورم همكاری كنم مگر دكتر سمیعی چند دست دارد كه بخواهد همه بیماران را خود عمل كند.
- جراحی قاعده جمجمه چه عوارض و خطراتی را می تواند در پی داشته باشد؟
در این ناحیه اگر عروق و اعصاب كوچك ترین آسیبی ببیند، بیمار به لحاظ حركتی یا حواس پنج گانه دچار ناتوانی جبران ناپذیری خواهد شد. در واقع این جراحی احتیاج به اعمال یك نوع هنرمندی خاص توسط پزشك جراح دارد. چرا كه هر نوع صدمه به این عروق و اعصاب می تواند به نابینایی، ناشنوایی یا فلج شدن بخشی از صورت بیمار بینجامد.البته در طول این ٤٠ سال، تجربه مان بیشتر شده است و اكنون به خوبی می دانیم كه به چه طریقی باید این تومورها را جراحی كنیم. اگر به عنوان مثال در ابتدای كار، به میزان ٣٠ درصد شاهد بروز عوارض بعد از عمل بودیم، اكنون این عوارض به كمتر از ٣ درصد رسیده است.
- به جز شما چه كسانی این عمل را در ایران انجام می دهند؟
در حال حاضر بسیاری از متخصصان ایرانی حوزه مغز و اعصاب و گوش و حلق و بینی با همكاری یكدیگر می توانند چنین عملی را انجام دهند. طی ١٥ سال اخیر آموزش های گسترده ای برای متخصصان جراحی مغز و اعصاب، گوش و حلق و بینی در ایران ارائه كرده ام، امروز شما به هر یك از دانشگاه های ایران بروید، تعدادی از شاگردان من آن جا هستند، البته ممكن است تجربه من اندكی از آنان بیشتر باشد.

منبع : عصرایران

پیرمردی صبح زود از خانه اش بیرون آمد . پیاده رو در دست تعمیر بود.

به همین خاطر در خیابان شروع به راه رفتن کردکه ناگهان یک ماشین به او زد و مردم دور او جمع شدند و او را به بیمارستان رساندند.

پس از پانسمان زخم ها ،پرستاران به او گفتند که آماده عکسبرداری شود،پیرمرد به فکر فرو رفت.

سپس بلند شد و لنگان لنگان به سمت در رفت و در همان حال گفت:که عجله دارد و نیازی به عکسبرداری نیست.

پرستاران سعی در قانع کردن او داشتند ولی موفق نشدند.برای همین از او سوال کردند:عجله اش به خاطر چیست؟

پیرمرد گفت : زنم در خانه سالمندان است . من هر روز صبح می روم و با او صبحانه می خورم.

پرستاری به او گفت: شما نگران نباشید.ما به او خبر می دهیم.

پیرمرد جواب داد:متاسفم.او بیماری فراموشی داردو متوجه چیزی نمی شود و حتی من را هم نمی شناسد.

پرستارها با تعجب پرسیدند:پس چرا هر روز صبح برای صرف صبحانه پیش او می روید؟

پیرمرد با صدایی غمگین گفت: اما من که می دانم که او چه کسی است.